معماري منظر, هنر و دانشي جديد است كه به ساماندهي فضاهاي بيروني و باز مي پردازد. شكل گيري و تكامل اين رشته مبتني بر دو مؤلفه اساسي است : اوقات فراغت و طبيعت. در تعريف مفاهيم اساسي اين رشته، منظر موجودي پويا و نسبي خوانده مي شود كه در تعامل دائمي جامعه و طبيعت شكل مي گيرد. بدين ترتيب، منظر موجودي با قابليت هاي فرهنگي خواهد بود كه اهداف سه گانه زيباشناسانه، فرهنگي و عملكردي را هم زمان پي مي گيرد. ادراك منظر فرآيندي مبتني بر حس است كه بدون واسطه صورت مي گيرد. با توجه به فقدان منابع نظري كافي در اين رشته و اهميت آن در دنياي امروز، گروه پژوهشي معماري منظر و محيط در نظر دارد از طريق انجام طرحهاي پژوهشي، انتشارمقالات، معرفي و نقد پروژه ها و انجام فعاليتهاي حرفه اي زمينه ساز تعريف صحيح و جامع اين رشته در ايران باشد. درعين حال سوابق ارزشمند جامعه ايران در توجه به محيط و طبيعت كه بوجود آوردنده باغ ايراني بوده است نيز متاع ناشناخته اي است كه بايست پرورده شده و به جهانيان عرضه گردد.