گرايش عمومي اين گروه در مطالعات محيط و فضاي زيست انسان ساخت وحدت گرايي ساختاري پوياست. براي تحقق بخشيدن به اين گرايش اين مجموعه ضمن تبيين ايده هاي برخاسته از بنيان هاي فلسفي كل نگر و گسترش مباحثي چون توسعه پايدار وفرهنگ مدارانه محيط، رابطه متقابل ارگانيك انسان و محيط (در مقابل رابطه مكانيكي)، توسعه محيط با گرايشهاي مشاركت جويانه، ارتقاء كيفيت محيط و فضاي زيست انسان، تبيين تعاريف جديد از محيط و فضا و ترويج ديدگاه توسعه محيط بعنوان بخشي از توسعه انساني و نهايتاً تبيين و ترسيم چهارچوبهاي تمدن جديد براي جامعه و كشور ايران، به پژوهش و آموزش (فرهنگ سازي) در سطوح راهبردي، كاربردي و اجرايي مي پردازد.